ชีวิตคู่

เวลาเราพบใคร เราก็ควรนึกว่าขอให้เขามีความสุข ขอให้รอดพ้นความทุกข์ ความเดือดร้อน ให้มีความเจริญก้าวหน้า ในชีวิตประจำวัน เราก็สบายใจแล้ว เพราะเป็นการแสดงความรัก ความห่วงใยอย่างหนึ่งที่เราควรมีให้กันอยู่แล้ว

                 การแต่งงาน การอยู่ร่วมกันบางทีมันไม่ใช่จุดมุ่งหมายของความรักหรอกนะ บางทีมันเป็นจุดเริ่มต้นที่ยิ่งใหญ่มากขึ้นของคนหลายคนด้วยซ้ำแต่ถึงยังไงก็เถอะ  ถ้าคุณแต่งงานแล้ว และเพิ่งรู้ตัวว่าพลาด ไม่ต้องพยายามกอดไม้ยอดทองนั้นไว้หรอก เพราะถ้ามันทำให้เราทุกข์เราจะกอดมันไว้ทำไมหล่ะ ให้เราเร่งเรียนรู้ความทุกข์และความผิดพลาดนั้นไว้ ถ้าเข้าใจมันเมื่อไหร่เราก็จะมองเห็นความสุขได้เร็วมากขึ้นเท่านั้น ความสุขในรัก ไม่ใช่การเห็นหน้า ไม่ใช่การได้ยินเสียง ไม่ใช่การได้มีอีกฝ่ายไว้ในครอบครองนะ คือการที่คนสองคนต่างฝ่ายต่างยอมรับบทบาทของกันและกันได้และการตกลงสร้างอนาคตที่ดีไปพร้อมๆกันได้  แต่ถ้าต่างฝ่ายต่างความคิดต่างฝ่ายรับบทบาทของกันและกันไม่ได้หรือพยายามจะช่วยกันปรับเปลี่ยนตัวเองให้ดีพอแต่ก็ต้องทะเลาะกันทุกวัน อยู่นิ่งๆใส่กันเฉยชาต่อกันมันทำให้ไร้ความสุขให้หยุดฝืนเหอะมันไม่ใช่ความสุขที่แท้จริง

             ความสุข ความทุกข์ ครึ่งหนึงไม่ได้อยู่ที่ชีวิตหลังแต่งงาน เวลาจะเลือกใครให้ใช้เวลาคิดเรียนรู้กันไปเป็นระยะหนึ่งก่อน เพื่อตัวเราและเพื่อให้ชีวิตหลังแต่งงานของเรามีความสุขกับคนรักและอยู่ด้วยกันตลอดไป